Wiek dwudziesty i
Wiek dwudziesty i naukowe podejście w geografii wywołały dyskusję nad istotą kontynentu. Ten podział nie zwracał w ogóle uwagi na ich wyspiarskość, ale na różnice między zamieszkującymi je ludami. Jedynie w przypadku Antarktydy, wyraźnie oddzielonej od pozostałych lądów i o znacznej powierzchni, nie istnieją żadne kontrowersje co do uznania jej za kontynent. Definicja kontynentu, ewoluująca przez stulecia, obrazowała aktualny stan wiedzy Europejczyków (stąd jest silnie europocentryczna). Jednak Europa nadal jest uważana za jeden z kontynentów. Początkowo starożytni wydzielali trzy kontynenty: Europę, Azję i Libię (czyli Afrykę). Odkrycie Nowego Świata przyniosło zmianę koncepcji kontynentu i zwiększyło nacisk na aspekt wyspiarski. Taką wizję przekazuje też biblijna opowieść o trzech synach Noego: Semie, Chamie i Jafecie, których potomkowie zasiedlili poszczególne kontynenty. Termin ten podzielił jednak los innych, których potoczne i umowne użycie mija się z naukowymi wizjami. Kolejne odkrycia geograficzne dały narodziny dwóm nowym kontynentom, Australii i Antarktydzie.
Napisane 18 maja 2010 (wtorek) o 18:29